Jest pewne miasto w stanie Maine...
- Chciałabym wynająć pokój. - Witaj w Storybrooke.
...gdzie każda bajkowa postać jest uwięziona między dwoma światami.
Zła królowa wysłała tutaj postacie z bajek?
I teraz nie pamiętają, kim są.
Ofiary potężnej klątwy...
Wszystko to, co każdy z was kocha, zostanie wam odebrane.
...która może zostać złamana tylko przez jedną osobę.
To twoje przeznaczenie. Przywrócisz szczęśliwe zakończenia.
Miłego pobytu.
ONCE UPON A TIME 01X02
The Thing You Love Most - Najukochańsza rzecz -
Tłumaczenie: dzidek9216, józek, zielonakoniczynka Korekta: moniuska
.:: GrupaHatak. pl::. :: Project HAVEN::
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com
Gdzie są brakujące strony?
To stara książka. Strony znikają.
- A czemu cię to obchodzi? - Bo myślisz, że jestem złą królową.
I rani mnie to, Henry. Jestem twoją matką.
Wcale nie.
To kto nią jest? Kobieta, którą przyprowadziłeś?
Nie podoba mi się to, co ona czy ta książka ci robią.
Na szczęście nie są już problemem.
Co?
Ale heca.
Te stare, zardzewiałe bebechy wreszcie się ruszyły.
Rzeczywiście heca.
Wiedziała pani, że Honeycrisp jest najodporniejszą ze wszystkich jabłoni?
Potrafi rosnąć w temperaturze 40 stopni poniżej zera.
Przetrwa każdą burzę.
Mam jedną, której doglądałam od dziecka.
I do dziś nie jadłam nic lepszego niż jej owoce.
Dzięki.
- Będzie pani jadła w drodze do domu. - Właściwie to zostaję tu na jakiś czas.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Henry ma dość problemów. Nie mąć mu w głowie.
Z całym szacunkiem, pani burmistrz, ale fakt, że groziła mi pani
dwa razy w ciągu 12 godzin sprawia, że bardziej chcę zostać.
- Od kiedy jabłka są groźbą? - Umiem czytać między wierszami.
Chcę się tylko upewnić, że z Henrym wszystko w porządku.
Wszystko dobrze, słonko.
- Zajęto się jego problemami. - Co to znaczy?
Że zapisałam go na terapię. Wszystko jest pod kontrolą.
Proszę przyjąć moją radę, tylko jedna z nas wie, co dla Henry'ego najlepsze.
Zaczynam myśleć, że masz co do tego rację.
- Czas na ciebie. - Albo co?
Prosze mnie nie lekceważyć.
Nie ma pani pojęcia, do czego jestem zdolna.
Zniszczę wasze szczęście...
choćby to miał być mój ostatni czyn.
Napije się pani?
Wyglądam na spragnioną?
- Chciałem pomóc. - Dziękuję.
To była poważna groźba. Zniszczyć szczęście wszystkich?
Jak planujesz tego dokonać?
Z pomocą mrocznej klątwy.
Na pewno, Wasza Wysokość?
Mówiłaś, że jej nie użyjesz.
Zawarła pani umowę, oddając ją.
Przehandlowałaś ją.
Nie będzie szczęśliwa na pani widok.
Od kiedy obchodzi mnie szczęście innych?
Przygotuj powóz.
Jedziemy do Zakazanej Twierdzy.
Jak się masz, moja droga?
Dobrze. A ty?
Ja przechodziłabym katusze, patrząc na te szczęśliwe płatki śniegu.
Nie byłaś w podobnym wieku, kiedy miałaś wyjść za mąż,
zanim wszystko zniszczyła? Tak, byłaś.
Też byłaś w tym wieku,
kiedy Śpiąca Królewna cię pokonała, droga Czarownico.
Nie poddałam się, jak i ty, miejmy nadzieję.
Dość tych gierek. Wiesz, po co tu jestem.
Chcę moją klątwę.
Nie jest już twoja. Umowa to umowa.
- Dałam ci moją klątwę snu. - Zawiodła, złamana pocałunkiem.
- A teraz proszę, oddaj moją. - Mroczną klątwę? Poważnie?
Musisz wiedzieć, że jej niecna moc może nawet ożywić twych ukochanych.
Rozważałaś sprawienie sobie zwierzaka? Mogą być całkiem pocieszające.
Jedynym pocieszeniem dla mnie jest cierpienie Królewny Śnieżki.
To jej noc poślubna. Wątpię, że cierpi.
Potrzebuję tę klątwę.
Wiem, że chowasz ją w kuli na swojej lasce.
Jest ukryta dla dobra wszystkich, przyjaciółko.
Ktokolwiek stworzył to okropieństwo sprawił, że my wyglądamy moralnie.
- Kto ci ją dał? - To nie twoja sprawa.
Oddaj ją.
- Musimy to robić? - Niestety tak.
Nie!
Miłość jest słabością, Czarownico. Myślałam, że o tym wiesz.
- Jeśli chcesz mnie zabić, zrób to. - Dlaczego miałabym to robić?
Jesteś moją jedyną przyjaciółką.
Nie rób tego. Ta klątwa...
Pewnych granic nawet my nie powinniśmy przekraczać.
Za każdą moc ponosi się cenę.
Wprowadzenie jej zbierze obfite żniwo.
Pozostawi w tobie pustkę. Otchłań, której nigdy nie wypełnisz.
Zatem niech tak będzie.
Kto z was ma dość przegrywania?
Wezwałam was tutaj, aby położyć kres naszej niedoli.
Dziś domagamy się zwycięstwa
i przejścia do nowego, lepszego królestwa.
Miejsca, gdzie możemy wreszcie wygrać.
- I będziemy szczęśliwi? - Gwarantuję to.
Ale najpierw potrzebuję coś od was.
Kosmyk włosów od tych z najmroczniejszymi duszami.
Musicie mi zaufać, bo jeśli nie,
to są inne sposoby.
Mądry wybór.
Te szczątki są ostatnim składnikiem.
Cenne serce mojego wierzchowca.
Odejście tej wspaniałej bestii napędzi nasze zwycięstwo.
Pozwól uwolnić się mojemu gniewowi.
Rzeczywiście coś uwolniłaś.
- "Mirror" znowu atakuje. - Spóźniłeś się.
Przepraszam, chciałem przynieść najnowsze wydanie.
Zapewniam cię, że to jedna z moich lepszych krytyk.
Nie o to prosiłam.
- Czego się o niej dowiedziałeś? - Prawdę mówiąc, niewiele.
Spędziła dużo czasu w domach zastępczych.
Miała kłopoty za młodu, ale szczegóły są utajnione.
Od wtedy jest czysta. Sprawdziłem wszędzie.
Dowiedziałem się tylko, że nie może usiedzieć w miejscu.
Zdaje się, że to się zmieniło.
Wiedziałeś, że urodziła Henry'ego, kiedy przebywała w Phoenix?
- Jak go przywiało aż do Maine? - Jeśli dobrze cię rozumiem,
nie znalazłeś nic wartościowego, więc jesteś bezwartościowy, Sidney.
Wiesz, co robię z bezwartościowymi rzeczami?
- Wyrzucam je. - Będę dalej szukał.
NIEZNAJOMA NISZCZY HISTORYCZNY ZNAK POD WPŁYWEM ALKOHOLU
Proszę.
- Dziękuję, ale nie zamawiałem tego. - Wiem, masz wielbiciela.
- Zdecydowałaś się zostać. - Spostrzegawczość to ważna cecha gliny.
Dobra wiadomość dla turystyki. Zła dla naszych znaków.
Taki żart.
- Bo przejechałaś nasz znak. - Kakao było miłym gestem
i zaimponowałeś mi tym, że zgadłeś, że lubię czekoladę z cynamonem,
bo większość ludzi nie lubi, ale nie chcę flirtować,
więc dziękuję, ale nie, dzięki.
- Nie przesłałem jej. - Ale ja tak.
- Też lubię cynamon. - Nie masz szkoły?
No jasne. Mam dziesięć lat. Odprowadź mnie.
- O co chodzi między tobą, a twoją mamą? - Nie chodzi o nas, tylko o jej klątwę.
Musimy ją złamać. Na szczęście mam plan.
Krok pierwszy - identyfikacja. Nazywam ją Operacja Kobra.
Kobra? Nijak się to ma do bajek.
Właśnie. To kryptonim, żeby zmylić królową.
Wszyscy tutaj są postaciami z bajek, tylko o tym nie wiedzą?
To właśnie klątwa. Czas stał, aż przyjechałaś.
- Skąd je masz? - Od twojej mamy.
Nie jedz go.
Dobrze.
- Co z ich przeszłością? - Nie wiedzą. Jest mglista.
Zapytaj kogoś, a się przekonasz.
Więc od dziesiątek lat ludzie krążyli we mgle,
nie starzejąc się, z zepsutymi wspomnieniami,
tkwiąc w przeklętym mieście, które trzymało ich w nieświadomości.
Wiedziałem, że zrozumiesz. Dlatego potrzebujemy ciebie.
Tylko ty możesz złamać klątwę.
- Bo jestem córką Śnieżki i Księcia... - Tak, i mamy teraz przewagę.
Moja mama o tym nie wie.
Wyrwałem zakończenie. Tę część z tobą.
Widzisz? Twoją mamą jest Śnieżka.
Młody...
Wiem, że bohaterowie na początku nie wierzą.
Gdyby wierzyli, nie byłaby to ciekawa historia.
Chcesz dowodu, to je weź, przeczytaj, ale cokolwiek zrobisz,
nie pozwól jej zobaczyć stron. Są niebezpieczni.
Gdyby dowiedziała się, kim jesteś,
byłoby źle.
Muszę lecieć, ale znajdę cię później i będziemy mogli zaczynać.
- Wiedziałem, że mi uwierzysz! - Nie powiedziałam, że wierzę.
To czemu tu jesteś?
- Miło, że znowu się uśmiecha. - Nic nie zrobiłam.
Zostałaś.
- Burmistrz wie, że nadal tu jesteś? - Wie. O co z nią chodzi?
Nie jest dobrą osobą. Jak została wybrana?
Jest panią burmistrz, odkąd pamiętam.
Nikt nie miał odwagi, by wystartować przeciwko niej.
Wzbudza w ludziach...
strach.
Tylko to pogorszyłam, dając Henry'emu tę książkę.
- Teraz myśli, że jest złą królową. - Za kogo uważa ciebie?
To głupie.
To moje pięć minut na głupstwa. Mów śmiało.
Królewnę Śnieżkę.
Za kogo uważa ciebie?
Nie ma mnie w książce. Mogę prosić o przysługę?
Regina wspominała o terapii dla dzieci.
Wiesz, gdzie znajdę lekarza?
Witam.
Emma Swan. Czytałem o pani.
Przyszła pani po pomoc ze stresem pourazowym?
- Diagnoza była za darmo. - Nie, jestem tu w sprawie Henry'ego.
- Przykro mi, nie powinienem... - Wiem. Proszę mi coś powiedzieć.
Co wywołuje tę obsesję na punkcie bajek?
Myśli, że wszyscy są postaciami z książki.
To szalone.
Mam nadzieję, że nie mówi tak pani przy nim.
Słowo "szalone" jest szkodliwe. Te opowieści są jego językiem.
Nie potrafi wyrazić złożonych emocji, więc tłumaczy najlepiej jak umie.
W ten sposób się komunikuje.
Używa książki, aby radzić sobie z problemami.
Ale dostał książkę miesiąc temu. Spotyka się z panem dłużej?
Tak.
Więc to Regina, prawda?
Jego matka jest skomplikowaną kobietą.
Wieloletnie próby zbliżenia się do Henry'ego odnoszą odwrotny skutek.
Może spojrzy pani na akta?
Zobaczy pani, co mam na myśli.
- Dlaczego pan to robi? - Dużo o pani mówi.
I jest pani dla niego bardzo ważna.
Dziękuję.
Tylko proszę je zwrócić, dobrze?
Pani Swan.
Dla jego dobra proszę ostrożnie obchodzić się z jego systemem wiary.
Zniszczenie jego wyobraźni miałoby druzgocące skutki.
Miałaś rację. Była tu.
Wzięła akta?
Tak.
Skąd wiedziałaś, że przyjdzie?
Bo podsunęłam jej ten pomysł.
Cześć.
Jeśli niepokoisz się o znaki "nie przeszkadzać",
to bez obaw, zostawiłem je w spokoju.
Przyszedłem w sprawie dr. Archibalda Hoppera.
Ponoć się z nim pokłóciłaś?
Nie.
Też byłem w szoku, biorąc pod uwagę twoją nieśmiałość i wrażliwość.
Mówi, że zażądałaś akt Henry'ego,
a kiedy ci odmówił, wróciłaś i je ukradłaś.
- Dał mi je. - Niestety mówi co innego.
Mogę sprawdzić pokój czy mam zdobyć nakaz przeszukania?
Tego szukasz?
Jesteś bardzo pomocna.
Obawiam się, pani Swan, że jest pani znowu aresztowana.
- Wiesz, że ktoś mnie wrabia, co? - A kto taki panią wrabia?
Gdzie dwutlenek węgla i woda się łączą.
- Mogę porozmawiać z synem? - Trwa lekcja. To ważne?
Myśli pani, że bym tu była, gdyby tak nie było?
Henry, kochanie, mam złe wieści.
Pani, którą tu przyprowadziłeś, została aresztowana.
Włamała się do biura dr. Hoppera i ukradła jego akta.
Jest oszustką.
Chce nas poznać i wykorzystać.
Dlatego tu została.
- Przykro mi. - Wcale nie.
Wiem, że uważasz inaczej, ale staram się ciebie chronić.
Wyjdzie nam to na dobre. Zobaczysz.
Będzie lepiej.
Muszę wracać do klasy.
Wiesz, że psychiatra kłamie?
W prawo. Po co miałby to robić?
Burmistrz mu kazała. Ma na niego jakiegoś haka.
Jest przerażony jak większość osób w tym...
miasteczku.
W lewo.
Regina może być dobra w zastraszaniu, ale wątpię w jej zdolność do wrabiania.
Do czego mogłaby się posunąć? Jak wielkie ma wpływy?
Piastuje urząd burmistrza. Ma wpływ na wszystko.
Nawet na siły policyjne?
- Henry, co ty tutaj robisz? - Jego matka o wszystkim mu opowiedziała.
Oczywiście.
- Henry, nie wiem, co ci powiedziała... - Jesteś geniuszem.
Co?
Wiem, co robiłaś.
Rozpoznanie przed operacją Kobra?
Nie nadążam.
Powinien pan wiedzieć tylko tyle, że pani Blanchard wpłaci kaucję.
Poważnie?
Dlaczego?
Ufam ci.
Byłbyś łaskaw mnie rozkuć? Mam coś do zrobienia.
- Co ty wyrabiasz? - Zbieram jabłka.
Wariatka.
Ty nią jesteś, jeśli myślałaś, że ta próba wrobienia mnie wystraszy.
Musisz się bardziej postarać.
Zadrzesz ze mną jeszcze raz, a przyjdę po resztę tego drzewa.
Bo powiem ci, siostro, że nie wiesz jeszcze na co mnie stać.
Twój ruch.
Może tak będzie lepiej.
Siły, które wzywasz, są mroczniejsze niż ci się wydaje.
Teraz próbujesz mnie chronić?
Od tego jestem.
Wiem.
- Tylko ty to robisz. - Pomaganie tobie jest sensem mojego życia.
Pomóż mi zatem zrozumieć, dlaczego klątwa nie działa.
Wyjaśnić może to tylko osoba, od której ją dostałaś.
Zemsta to mroczna i samotna droga. Kiedy na nią wstąpisz...
Nie ma odwrotu.
A do czego miałabym wracać?
Jesteśmy sami, kochanieńka.
Pokaż się.
Klątwa, którą mi dałeś...
Nie działa.
Zmartwiona.
Tak bardzo zmartwiona...
Jak Śnieżka i jej uroczy mężuś.
- Co? - Oni także złożyli mi wizytę.
Byli przerażeni tobą i klątwą.
Coś im powiedział?
Prawdę... Mroku nie zatrzyma nic...
Prócz ich nienarodzonego dziecka.
Bo widzisz, nawet najpotężniejszą klątwę można złamać.
Ich dziecko jest kluczem.
Ale najpierw trzeba ożywić klątwę.
- Co zrobiłam źle? - To kosztuje.
- Czego chcesz? - Drobnostki.
Chcę wygody na tej nowej ziemi. Chcę dobrobytu.
Dobrze, uczynię cię bogaczem.
Nie skończyłem. Mam inne żądania.
Nie dziwi mnie to.
Kiedy przyjdę do ciebie z prośbą w tym nowym świecie,
spełnisz ją bez gadania.
Będziesz robić to, co chcę, tak długo jak mówię...
"Proszę".
Zdajesz sobie sprawę, że jeśli mi się uda,
nie będziesz pamiętał tej rozmowy?
To w czym problem?
Stoi.
Co zatem muszę zrobić, by ożywić klatwę?
Musisz poświęcić serce.
Poświęciłam już swojego rumaka.
Konia? To klątwa nad klątwami.
Myślisz, że koń wystarczy?
Wielka moc wymaga wielkich ofiar.
Serce musi pochodzić z daleko cenniejszej ofiary.
Co wystarczy?
Serce kogoś, kogo kochasz najmocniej.
To, co kochałam najmocniej umarło przez Śnieżkę.
Nikogo więcej nie kochasz?
Nie pójdzie ci łatwo z tą klątwą. Tak to już jest z zemstą.
Zadaj sobie proste pytanie...
Jak daleko zdołasz się posunąć?
Najdalej jak to możliwe.
Więc skończ marnować czas i bierz się do roboty.
Sama wiesz, kogo kochasz najmocniej.
A teraz idź go zabić.
Panno Swan.
Niezręcznie mi to mówić.
Muszę prosić panią o wyprowadzenie się.
Nie przyjmujemy tu przestępców. To nakaz miasta.
Biuro pani burmistrz raczyło pani o tym przypomnieć?
Może pani zebrać swoje rzeczy, ale muszę dostać klucz.
Zniszczyła własność miasta. Chcę ją widzieć w areszcie.
Znowu?
Na co jeszcze czekasz?
Mam wątpliwości, czy aresztowanie to dobry plan...
I nie mówię o drzewku.
Oboje wiemy, że nie ukradła tych akt.
- Naprawdę? - Zszokowały ją moje zarzuty.
- Najwyraźniej nie lubi być łapana. - Albo została wrobiona.
A jeśli tak, to dr Hopper skłamał.
A skoro skłamał, to ktoś go o to prosił.
Mamy pewność, że jego sumienie pozwoli mu tego kogoś kryć?
Twoje szczeniackie zadurzenie przyćmiło racjonalne myślenie.
To ja dałam ci gwiazdę szeryfa. I ja mogę ci ją odebrać.
- Zaaresztuję ją ponownie. - Dobrze.
Ale ona przyjdzie tu ponownie, a ty zechcesz się na niej odegrać.
Zrobisz wszystko, by ją stąd wykurzyć, co może ci się udać.
Poprawka, uda mi się.
To mój syn. To dla niego najlepsze.
Ty tak myślisz. Jeśli konflikt będzie narastał,
najbardziej ucierpi na tym właśnie Henry.
Panno Swan, z przyjemnością demonstrowałabym pani moją władzę,
ale to tylko umacniałoby panią w woli zostania w miasteczku.
- Nawet nie wie pani jak. - Najwyższy czas zawrzeć pokój.
Może przyjedzie pani do mnie?
Albo przyjdzie.
Chciałabym zacząć od przeprosin.
Słucham?
Muszę pogodzić się z myślą, że chce pani tu zostać...
- Bo chcę. - I odebrać mi mojego syna.
Wyjaśnijmy coś sobie. Nikomu nie chcę go zabierać.
To co pani tutaj robi?
Nie jestem matką. To dość oczywiste.
Ale skoda mi go. Chcę mieć pewność, że nic mu nie grozi.
Im bardziej uprzykrza mi pani życie, tym bardziej chcę zostać,
a szczególnie, gdy widzę jak cierpi.
Myśli pani, że cierpi?
Chodzi na terapię, a ja widziałam tylko kilka stron akt,
nim kazała mnie pani aresztować, ale to pomińmy...
On myśli, że każdy mieszkaniec tego miasta jest postacią z baśni.
- A pani nie? - Niby jak?
On nie widzi granicy między fantazją, a rzeczywistością i będzie gorzej.
- To obłęd. - Myślisz, że zwariowałem?
Henry.
Długo tu był?
Wystarczająco.
Wiedziała pani, że tu będzie.
Czy wiedziałam, że mój syn będzie tu jak co czwartek punktualnie o 17:00,
żebym mogła zabrać go na obiad przed terapią?
Oczywiście. Jestem jego matką.
Twój ruch.
Jesteś bezduszna. Jak, do diabła, taką się stałaś?
I jak? Dostałaś swoją odpowiedź?
Co się dzieje?
Wasza Wysokość?
Wasza Wysokość!
Rumpelstilskin dał ci odpowiedź?
- Tak. - I?
Nie wiem, czy mogę ją powtórzyć.
Mam wątpliwości.
Aż tak źle?
Może mogę pomóc.
Muszę wyciąć serce komuś, kogo kocham najmocniej.
Mnie.
Tato, nie wiem już, co robić.
Najdroższa...
Proszę...
- Nie musisz tego robić. - Muszę coś zrobić.
Więc zostaw to.
Wiem, że zabrzmi to, jakbym ratował swoją skórę,
ale nie musisz ożywiać klątwy.
Nie mogę tak żyć.
To, co Śnieżka mi zrobiła, co mi odebrała...
To mnie pożera żywcem, tatusiu.
Sam fakt jej istnienia kpi ze mnie.
Musi zostać ukarana.
Jeśli ceną jest dziura, której nigdy nie wypełnisz, po co to robić?
Przestań martwić się Śnieżką i zacznijmy od nowa.
Możemy zacząć nowe życie.
Ale co to za życie?
Wszystko, na co pracowałam, co zbudowałam, poszło na marne.
Moja władza zniknie. I tak już mają mnie za nic.
Władza upaja, ale miłość też.
A ty możesz ją mieć znowu.
Ja tylko chcę być szczęśliwa.
Możesz być szczęśliwa. Tego jestem pewien.
Wierzę, że gdy damy sobie szansę, wspólnie odnajdziemy szczęście.
Ale to zależy od ciebie.
Myślę, że masz rację.
Mogę być szczęśliwa.
Ale nie tutaj.
Przepraszam.
Chciałam tylko podziękować i oddać pieniądze za kaucję.
Chyba chcesz porozmawiać.
Cynamon?
Przepraszam. Powinnam była najpierw zapytać.
To takie moje małe dziwactwo. Masz coś przeciwko?
Nie, zupełnie.
Nie, dziękuję.
Wpłacając kaucję, powiedziałaś, że mi ufasz.
Dlaczego?
To dziwne. Odkąd się tu pojawiłaś,
mam takie przedziwne odczucie, jakbyśmy się już kiedyś spotkały.
Wiem, że to szalone.
Zaczynam na nowo definiować moje pojęcie szaleństwa.
Tak czy inaczej, uważam, że jesteś niewinna.
Włamania czy tak ogólnie?
To zależy, która opcja bardziej ci się spodoba.
Tak naprawdę to nieważne,
co ktokolwiek pomyśli - zrobiłam to, czy nie.
Wyjeżdżam stąd.
Dziękuję za wszystko, ale myślę, że tak będzie najlepiej.
Gdybym została, Henry by tylko jeszcze bardziej cierpiał.
A co się stanie, kiedy odjedziesz?
Myślę, że sam fakt chęci wyjechania oznacza, że powinnaś zostać.
Zależy ci na nim.
Kto ochroni Henry'ego, jeśli nie ty?
Jesteś pewien, że nie chcesz o tym rozmawiać?
Ten parasol, to taki mój talizman.
Czy to dlatego myślisz, że jestem Jiminy Cricket?
Już tak nie myślę.
Panno Swan.
- Mogę wyjaśnić. Burmistrz zmusiła... - Wiem.
Niech pan się nie przejmuje. Rozumiem. Henry, tak mi przykro.
Nie chcę z tobą rozmawiać.
- Gdyby wiedziała, że pani tu jest... - Do diabła z nią.
Henry, jest tylko jeden powód, dla którego tu zostałam - ty.
- Chcę cię lepiej poznać. - Uważasz, że zwariowałem.
Uważam pomysł z klątwą za zwariowany.
Ale to nie znaczy, że ja mam rację.
To po prostu dużo rzeczy do ogarnięcia na raz.
Ale na tym świecie jest wiele szalonych rzeczy.
Co ja tam wiem? Może to prawda.
Ale powiedziałaś mojej mamie...
To, co powinna była usłyszeć.
Jedyne, co wiem, to...
Jeśli klątwa jest prawdziwa, jedynym sposobem, by ją złamać,
jest przechytrzenie złej Królowej, żeby myślała, że w nią nie wierzymy.
Tylko wtedy nie będzie nas podejrzewać.
Czyż nie o to chodziło w operacji Kobra?
Uśpienie jej czujności?
Genialne.
Przeczytałam te strony. Miałeś rację, są niebezpieczne.
Jest tylko jeden sposób dopilnowania, żeby ich nie zobaczyła.
Teraz to my mamy przewagę.
Wiedziałem, że jesteś tu po to, aby mi pomóc.
To prawda, szkrabie, dokładnie po to.
I nic, nawet klątwa, mi w tym nie przeszkodzi.
Kocham cię, tatusiu.
Henry. Kochany ojciec
Ale bałagan.
Nie na długo.
W czym mogę pomóc, panie Gold?
Byłem właśnie w okolicy i pomyślałem, że wpadnę.
Miło panią widzieć w takim dobrym nastroju.
To był dobry dzień.
Dzięki mnie miasto pozbyło się niechcianego utrapienia.
Emmy Swan? Naprawdę?
O ile wiem, powinna być teraz w drodze do Bostonu.
Nie liczyłbym na to.
Właśnie widziałem ją spacerującą główną ulicę z chłopcem.
Wyglądali jak papużki nierozłączki.
Co?
Może powinna była pani przyjść do mnie.
Skoro panna Swan jest takim problemem nie do rozwiązania,
chętnie pomogę, za odpowiednią cenę, oczywiście.
Nie zamierzam już więcej robić z panem żadnych interesów.
Do jakiej sprawy się pani odnosi?
Dobrze pan wie.
Tak, tak.
Chłopiec, którego pani dostarczyłem.
Henry.
Wspominałem już, jak bardzo podoba mi się to imię?
Co sprawiło, że je pani wybrała?
Czy to pan ją tu sprowadził?
Pan chciał, żeby to wszystko się wydarzyło, prawda?
Nie przez przypadek znalazł pan Henry'ego.
- Znała pani warunki. - Gdzie pan go znalazł?
Czy pan coś wie?
- Co pani insynuuje? - Myślę, że jednak pan wie.
Kim jest ta kobieta, jego matka, ta... Emma Swan?
Pozwolę sobie sądzić, że pani dokładnie wie, kim ona jest.
Naprawdę muszę się zbierać.
Niech pan powie, co o niej wie.
Nie odpowiem ci, moja droga, więc proszę o wybaczenie.
Proszę.
.:: GrupaHatak. pl::. facebook. com/ProHaven
Tłumaczenie: dzidek9216, józek, zielonakoniczynka Korekta: moniuska
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com